Nadają potrawom oraz napojom pikanterii, słodyczy i wynoszą smak na zupełnie inny poziom doznań. Przyprawy korzenne są niezbędne w kuchni azjatyckiej, indyjskiej, a częściowo nawet włoskiej i hiszpańskiej, czy… staropolskiej. Cały świat korzysta z ich walorów smakowych i aromatycznych. Przedstawiamy pięć klasycznych przypraw korzennych, których nie może zabraknąć w Twojej kuchni.
Nie bez powodu w naszej szerokości geograficznej przyprawy korzenne kojarzą się przede wszystkim z sezonem jesienno-zimowym. To dzięki właściwościom rozgrzewającym, które przypisuje się przyprawom korzennym, a także zapachowym. Aromat przypraw szczególnie pożądany jest wraz z kurczącymi się dniami i spadkiem temperatury. Najczęściej pochodzą z odległych, zamorskich regionów takich jak Sri-Lanka, Cejlon, Indie oraz Indonezja. Nazwa wskazuje na pochodzenie z korzeni roślin, z których pozyskiwane są przyprawy. W rzeczywistości mogą to być suszone pędy, korzenie, nasiona, kłącza oraz kora. Dzięki różnorodności dostępnych form – przypraw w ziarnach, w proszku czy korze, przyprawy korzenne można wykorzystać w kuchni na wiele sposobów. Zaczynając od rozgrzewających napojów, poprzez desery i wypieki, na mięsnych daniach i kuchni azjatyckiej kończąc.
Goździki – wspomnienie piernika i rozgrzewających herbat
Obok cynamonu najbardziej utożsamiane z przyprawami korzennymi. Są esencją świątecznych wypieków oraz jesiennych przysmaków i napojów. Goździki całe to wysuszone pąki drzewa goździkowego typowego dla klimatu tropikalnego. Drzewa te występują przede wszystkim w Indonezji, Madagaskarze i Zanzibarze. Preferowaną formą przechowywania goździków w kuchni jest zamknięcie całych goździków w szczelnym pojemniku, co pozwoli zachować aromat tej niezwykłej przyprawy na dłużej. Dodane do herbaty, kawy, kompotu, czy grzanego wina, nadadzą napojom charakterystycznej pikanterii. Podobnie z mięsnymi marynatami oraz pasztetami. W formie zmielonej rekomendowane są do użycia w wypiekach. Nie sposób wyobrazić sobie bożonarodzeniowego piernika bez goździków, które wpływają na jego niepowtarzalny smak.
Cynamon – aromat jesieni i zimy
Cynamon mielony to nieodzowny towarzysz muffinek, ciast marchewkowych, chlebków bananowych, szarlotek, a także aromatycznych owsianek. Najbardziej pożądanym jest cynamon cejloński, wyróżniający się długotrwałym aromatem i szlachetnym smakiem. Laski cynamonu pochodzącego z kory cynamonowca cejlońskiego są dłuższe, kruche i ciemnobrązowe, w smaku zaś delikatne z nutą goździkową w porównaniu z popularnym cynamonem Cassia o ostrzejszym smaku. Oprócz deserów cynamon, szczególnie w laskach, dodawany jest do wytrawnych dań składających się z ryżu oraz mięs, zwłaszcza jagnięciny. Bliskowschodni pilaw nie może obyć się bez towarzystwa aromatycznego cynamonu, podobnie marokański tażin, jak i hiszpańska paella. Potrawy te są aromatycznymi jednogarnkowymi daniami na bazie ryżu, bulguru czy też kuskusu z dodatkiem mięsa, ryb lub warzyw.
Anyż – tajemnica chińskiej kuchni
Popularna chińska przyprawa pięciu smaków to kombinacja mielonych goździków, cynamonu Cassia, pieprzu syczuańskiego, kopru włoskiego oraz anyżu gwieździstego. To ten ostatni wpływa na jej pikantno-słodki, przypominający lukrecję smak. Anyż w ziarnach akompaniuje wielu potrawom kuchni chińskiej, tak słynącej z wielowymiarowości i łączenia w sobie często przeciwnych sobie smaków i aromatów. Występuje choćby w potrawie dan dan noodles, charakterystycznej dla kuchni syczuańskiej. Wraz z sosem sojowym, cynamonem i chili, anyż tworzy aromatyczny sos, w którym zatopiony jest makaron udon. W naszej rodzimej kuchni anyż zazwyczaj uzupełnia wypieki chleba oraz słodkich ciast. Nierzadko spożywany jest również w formie prozdrowotnego, szczególnie podczas jesiennej aury, naparu.
Gałka muszkatołowa – w akompaniamencie zup i serów
Wysuszone, okrągłe nasiona tropikalnego muszkatołowca korzennego służą w kuchni w formie sproszkowanej oraz całych jąder nasion, które ściera się bezpośrednio do potraw przy pomocy specjalnej tarki. Gałka muszkatołowa odznacza się pośród innych przypraw korzennych słodko-gorzkim smakiem, który idealnie dopełnia smak nabiału. Tę kombinację szczególnie upodobali sobie Europejczycy, dodając szczyptę gałki do fondue oraz sosów: beszamelowego czy innych na bazie śmietany lub długo dojrzewających serów. Z kolei w bardziej odległej kuchni wschodu stanowi niezbędny składnik wielu masal, czyli mieszanek przypraw jak choćby garam masala oraz kashmiri masala.
Ziele angielskie – nieodłączny element marynat i kiszonek
Współcześnie przyprawy całego świata dostępne są na wyciągnięcie ręki. Mimo dużo większych trudności w pozyskaniu przypraw setki lat temu, kuchnia staropolska szczególnie upodobała sobie niektóre z przypraw korzennych. Najbardziej powszechną i używaną po dziś w kuchni polskiej jest ziele angielskie. W rzeczywistości niewiele ma wspólnego z Anglią, bowiem jest owocem korzennika lekarskiego typowego dla roślinności Jamajki, przyszło nawet nazywać tę przyprawę pieprzem Jamajki. W smaku ziele angielskie cechuje ostrość, a nawet pikantność z posmakiem korzenności. Dzięki takiej kombinacji świetnie sprawdza się jako składnik marynat do mięs, wędlin, konserw oraz mięsnych pasztetów. Spełnia swoją rolę również w duecie z warzywami, szczególnie kiszoną kapustą czy ogórkami, a także mniej popularnymi w Polsce, ale za to rozpowszechnionymi w kuchni naszych wschodnich sąsiadów i kuchni bliskowschodniej, kiszonymi pomidorami i rzodkiewkami.
Zaloguj przez Google